Een blik op het leven van investeerder en ondernemer Lars Jensen toont in ieder geval één doorlopend kenmerk: Hij kiest altijd het minst veilige.
Lars Jensen is, zoals er maar weinig mensen zijn. Hij heeft nooit lang op dezelfde plek in de wereld gewoond. Hij heeft nooit gezocht naar mensen die op hem lijken. Hij heeft nooit genoegen kunnen nemen met slechts één baan. Dit is niet ingegeven door een afgezaagd zelfontwikkelingsadvies om "altijd in beweging te blijven", maar het is eerder natuurlijk voor hem om altijd de onbekende omgeving op te zoeken.
"Ik zie het niet als onveilig. Ik voel me het meest comfortabel in verandering. Ik voel me het best als ik op weg ben naar een nieuwe plek. Wanneer er het meeste verandering in mijn leven is, ben ik het meest rustig," zegt Lars Jensen.
Alleen op pad
Deze dagen is de leidende partner in het investeringsfonds Scale Capital op kort bezoek in Denemarken vanuit zijn woonplaats in Zug, Zwitserland, onder andere voor dit interview over hoe het kwam dat hij, de boerenjongen van Falster, daar terechtkwam.
De eerste beslissende gebeurtenis vond plaats toen hij 20 jaar was. Samen met een paar vrienden had Lars Jensen een lange reis naar Australië gepland. Op de dag van vertrek hadden alle anderen behalve Lars Jensen zich teruggetrokken.
"Het maakte me niet uit, ik moest gewoon gaan. En dat ik alleen was, daar ben ik vandaag de dag heel dankbaar voor," vertelt hij.
"In de eerste vijf weken voelde ik dat ik meer over mezelf en het leven leerde dan ik in de afgelopen vijf jaar had gedaan. Plotseling kwam de boerenjongen naar buiten en werd blootgesteld aan het stadsleven in Sydney met straatartiesten, strandliefhebbers en drugsverslaafden, en ik dacht alleen maar 'wow!'. Ik werd portier bij een discotheek tegenover het Opera House. We hadden op een avond een paar rugbyspelers die één voor één binnenkwamen en toen gewoon de boel kort en klein sloegen. De lessen die ik leerde in het omgaan met die mensen waren groot."
"Die reis was een eye-opener voor, wauw, de wereld is groot, en de wereld is anders. Daar werd ik geraakt door de reiskoorts en dacht ik dat het leven voor mij buiten Denemarken lag."
Welk leven wil je leven?
De afgelopen 25 jaar heeft Lars Jensen heel bewust gedacht: "Ik moet beginnen met het einde".
"Ik begin met mezelf af te vragen, wat moet ik doen om het leven te leiden dat ik wil? Voor mij gaat het heel erg over lifestyle design. Het klinkt misschien afgezaagd, maar dat heb ik de afgelopen 25 jaar in gedachten gehad. Mijn carrière is heel erg gedreven door wat ik persoonlijk wilde. Waar ik wilde wonen. Met wie ik wilde zijn. Wat ik wilde ervaren."
Vroeg in zijn jeugdjaren zette Lars Jensen concrete woorden op zijn doelen. Zijn opvoeding op Falster was gevuld met liefde en veiligheid, maar het geld was schaars.
"We hadden echt niet veel geld, dus mijn eerste doel was om financieel onafhankelijk te worden. Niet vanwege het geld, maar vanwege de mogelijkheden die het zou bieden."
Een tweejarig werkverblijf op het Deense consulaat in Chicago in 1996 werd bepalend voor de toen 25-jarige man. Plotseling zat Lars Jensen aan tafel met hoogopgeleide zakenmensen en diplomaten, met wie hij moest converseren.
"Ik kwam uit een arbeidersgezin, dus die twee jaar in Chicago waren een leerreis. Ik kreeg inzicht in wat je kon bereiken als je het goed deed en zorgvuldig was met je zaken. Ik leerde perfect Deens schrijven, want het consulaat was erg traditioneel en accepteerde geen taalfouten."
Daarna besloot hij een HD aan de Copenhagen Business School te volgen, en na een paar jaar in Londen een MBA aan de gerenommeerde Babson F.W. Olin Graduate School of Business in Boston.
"Ik dacht dat ik graag in die kringen wilde komen. Ik wilde ergens zijn waar ik mijn leiderschapsvaardigheden kon testen en invloed kon uitoefenen op beslissingen. Dat werd op dat moment heel belangrijk."
Uit de ratrace
In 2006 werd Lars Jensen aangenomen als managementconsultant bij KPMG in Londen. Een jaar later kwam hij bij Saxo Bank in Londen. De carrière liep op rolletjes, het inkomen groeide. Hij was goed op weg om het leven te ontwerpen waar hij van droomde.
Of toch niet?
Op een dag kreeg Lars Jensen het boek "The 4-Hour Work Week" van Timothy Ferriss in handen. Hij las het snel.
"Het is een beetje een gek boek, heel Amerikaans, maar het idee om je eigen leven te ontwerpen, om bezig te zijn met veel activiteiten en passief inkomen te genereren, zodat je niet altijd hoeft te produceren, sprak me aan. Het hielp me te bedenken dat ik nu uit Saxo Bank moest stappen. Nu eindigt mijn corporate carrière."
Lars Jensen voelde dat hij geen keuze had. In zijn corporate carrière verspilde hij zijn tijd aan interne politiek en papierwerk tussen afdelingen.
Wat als hij 100% van zijn tijd zou besteden aan het proberen waarde te creëren voor klanten en de samenleving in plaats daarvan?
Niet slechts één project
Teruggekeerd naar Denemarken in 2008, richtte Lars Jensen het teleconferentiebedrijf TelefonMøder op. Maar al snel merkte hij dat het niet genoeg was om zijn behoefte aan professionele uitdagingen te bevredigen. Daarom richtte hij mede twee andere bedrijven op, de internetportal Virksomhedszonen en een chatdienst, die een jaar later werd overgenomen door TDC.
Als financiële onafhankelijkheid de eerste component was in Lars Jensens levensontwerp, realiseerde hij zich in die tijd de tweede component: betrokken zijn bij verschillende projecten en interessante mensen kiezen om mee samen te werken.
"Ik heb een vrij grote bandbreedte voor wat ik kan overzien, en ik verveel me snel als ik niets doe. Het is heel stimulerend om aan verschillende dingen te werken en is de afgelopen 10 jaar een essentieel onderdeel van mijn leven geweest."
Het door passie gedreven leven
Tegenwoordig is Lars Jensen, als leidende partner in Scale Capital, betrokken bij een aantal bedrijven. Hij is voorzitter van de raad van bestuur van enkele daarvan, waaronder de Deense tech start-up Airtame, die met meer dan 100 medewerkers een van de nieuwe, grote succesverhalen van het Deense ondernemerschap is.
Hij kan terugkijken op een carrière waarin hij altijd heeft gezocht naar de plek met de meeste mogelijkheden. Het belangrijkste was niet noodzakelijkerwijs wat hij persoonlijk nu en hier kon bereiken, maar eerder waar het hem naartoe kon leiden.
Het is niet zonder weerstand gekomen. Het steeds opnieuw moeten opbouwen van nieuwe sociale netwerken, omdat hij 15 jaar in het buitenland heeft gewoond, is vermoeiend. Niet al zijn vriendinnen door de jaren heen waren het daarmee eens. En hij heeft vroeg besloten dat hij geen compromissen kan sluiten met zijn eigen levensstijl.
"Je kunt niet het leven van anderen leven," zegt hij.
Wordt het niet eenzaam om jezelf steeds opnieuw te verplaatsen?
"Ik voel me heel goed in mijn eigen gezelschap. Ik hou ervan om fysiek actief te zijn en te mountainbiken. Maar het is eenzaam als je niet openstaat om anderen te ontmoeten. In Chicago sloot ik me aan bij een sociale club met beachvolleybal en vrijdagdrankjes, en het was niet omdat het altijd het leukste was, het was net zo goed om mensen te ontmoeten."
De oefening om nieuwe mensen te leren kennen is hij nu opnieuw begonnen in Zwitserland, waar Lars Jensen en zijn vrouw afgelopen zomer naartoe zijn verhuisd. Voordat ze de beslissing namen, hadden ze elkaar in de ogen gekeken en beseft dat ze toch niet zoveel van hun drukke vrienden in Denemarken zagen, dus waarom niet weer verhuizen? Naar de bergen in Zwitserland en de centrale ligging in Europa. Drie maanden later was de keuze gemaakt.
Later op de dag van dit interview reist Lars Jensen terug naar hun appartement aan het Aegeri-meer. Terug naar zijn thuiswerkplek, waar hij elke ochtend naar de omliggende bergen kijkt. Ondanks hectische werkdagen met veel vergaderingen en een behoorlijke hoeveelheid reisactiviteit, vindt hij altijd tijd om in de bergen te wandelen of te skiën in het winterseizoen. Als er veel verse sneeuw ligt en de inbox kan wachten tot later in de ochtend, bindt hij 's ochtends de ski's onder.
Dat was het leven dat de jonge Lars Jensen droomde te creëren.
Lars Jensen in The CEO
MAN IN THE SHIRT
"De eer komt toe aan de man die daadwerkelijk in de arena staat, wiens gezicht wordt geschonden door stof en zweet en bloed" - citaat Theodore Roosevelt in Parijs, 1910. In de portretserie "Man in the Shirt" ontmoet BARONS zakenmensen die gemeen hebben dat ze zichzelf in het spel hebben gezet en op het spel hebben gezet. Waar vinden ze moed? Wat is het belangrijkste dat ze onderweg hebben geleerd? En wat kunnen wij anderen van hen leren?
