Alle goede verhalen bevatten keerpunten - plottwists. Momenten waarop het verhaal ineens een wending neemt. Waarop de manier waarop de hoofdpersoon de wereld ziet verandert. Dat is het moment waarop de hoofdpersoon ineens iets nieuws leert, dingen anders begint te doen. Precies dat gebeurde drie jaar geleden met PR-man Jacob Lange. Plotseling zag de wereld er heel anders uit. Zijn nieuwe manier van werken omvat korte, effectieve werkdagen en een Deense Coronet-woonboot uit de jaren '70, die klanten destijds veel te lelijk vonden. Vandaag de dag is het een cultobject en super zeldzaam.
Verhalen zijn belangrijk in het leven van Jacob Lange. Alles in zijn omgeving heeft een verhaal. De Amerikaanse bril bijvoorbeeld.
“Ik vind het geweldig dat dingen een verhaal en een geschiedenis hebben. Hetzelfde geldt voor deze bril, die ik heb gekocht bij Moscot in New York. Ik herinner me dat ik de trap opging en het niet kon rijmen dat het een brillenwinkel was, en dan kom je in deze tijdscapsule,” zegt hij enthousiast.
Als PR-man leeft hij ook van het vertellen van het goede verhaal over de bedrijven en producten van zijn klanten. Hoofdredacteuren ontvangen dagelijks duizenden e-mails van mensen die graag in de media willen komen. Slechts een paar daarvan worden artikelen in Børsen en items op TV2News. Jacob Lange is de man naar wie je gaat als je succes in de media wilt verzekeren. Dat werk doet hij al bijna 25 jaar - en hij is er goed in. Vooral de wat moeilijkere verhalen vindt hij geweldig.
“Ik heb me altijd gericht op PR en communicatie voor technologie- en industriële bedrijven. Of voor bedrijven die werken met ruimtevaart, robots of IT. De verhalen zijn altijd een beetje moeilijk uit te leggen, en het kan daarom moeilijk zijn voor deze bedrijven om hun plek in de pers te krijgen. Maar ik vind het een enorme uitdaging om de goede verhalen te vinden in deze bedrijven, die een beetje ingenieursachtig en een beetje nerdy zijn. Dat is mijn pad,” zoals hij zegt.
Vliegende start
Jacob Lange heeft het druk gehad sinds hij in 1996 afstudeerde aan de Universiteit van Aalborg en naar Kopenhagen verhuisde om zijn carrière te beginnen. De volgende zeven jaar werkte hij bij verschillende bureaus, voordat hij terug naar Aalborg verhuisde om als zelfstandige te beginnen. Hij had een vliegende start.
“Ik zat thuis aan de keukentafel, en de eerste maand factureerde ik voor 120.000. Het was een absurd gemakkelijke start als zelfstandige. En sindsdien is het eigenlijk gewoon van het ene naar het andere gegaan,” zegt Jacob Lange.
Hij had geen moeite om klanten te krijgen, dus bleef hij doorgaan, zoals hij het zelf formuleert, “200 procent voor te veel klanten - en ze waren allemaal blij.” Later zou blijken dat dit een hoge prijs had.
Met 120 km per uur tegen de muur
Er was niet veel geld in het ouderlijk huis van Jacob Lange. Als kind breide zijn moeder een gele trui voor hem. Ze vonden een krokodillenlogo in een naaiwinkel. De krokodil stond verkeerd om, en Jacobs moeder naaide het aan de verkeerde kant, maar dat was het dichtstbijzijnde dat hij bij Lacoste kwam.
Maar in het begin van de jaren 2000 heeft Jacob Lange succes, en hij kan de mooie dingen met geschiedenis kopen die hij wil. Maar hij werkt veel, veel te veel. Het gaat echt snel - maar dan doet het ook des te meer pijn als je tegen de muur aanloopt. Jacob Lange botste letterlijk tegen de muur.
Een week waarin zijn vrouw naar het buitenland is met hun oudste dochter, vindt het keerpunt voor Jacob Lange plaats.
“In die week dat ik alleen thuis was, moest ik een speelhuis bouwen en een trap naar de eerste verdieping renoveren. Ik moest ook nog mijn waanzinnig drukke werk doen en ik bedacht dat ik ook nog een enorme muur in de woonkamer moest omverhalen. Het was volkomen waanzinnig. En toen ik midden in die omgevallen muur stond, ik zeg je, er lagen overal bakstenen, en ik zat op de grond te huilen toen mijn twee grote meisjes thuiskwamen,” zegt Jacob Lange.
Een woonboot en minder werk
De inzinking midden in de woonkamer was een wake-up call voor Jacob Lange. Hij begon langzaam maar zeker een heel ander leven voor zichzelf te creëren. Hij drukt het zelf zo uit dat hij nu pas leert hoe het zou moeten zijn om zelfstandig te zijn. De dag dat BARONS met hem spreekt, moet hij zijn jongste dochter voor 15.00 uur van de kleuterschool ophalen.
“Ik denk dat veel zelfstandigen over het hoofd zien dat wanneer je zelfstandig wordt, je vaak gewoon in dienst bent. Het zijn de klanten die over je tijd beslissen. Er is niet veel zelfstandigheid aan als jij niet degene bent die beslist. En ik ken veel zelfstandigen, en ze verdienen gemiddeld aanzienlijk meer, maar ze zijn ook een beetje slaaf van hun bestaan, en ze vergeten helemaal de vruchten ervan te plukken. Een tochtje in de kajak maken of een wandeling maken voor de lunch,” zegt hij.
Jacob Lange is vastbesloten om de vruchten van zijn bestaan als zelfstandige te plukken. Naast minder, hechte klanten, kortere werkdagen en meer tijd met het gezin, is de belangrijkste stap die hij heeft genomen dat hij een jaar heeft besteed aan het creëren van de optimale werkplek voor zichzelf. Hij heeft een woonboot gevonden en verbouwd, zodat deze nu een kantoor is voor hemzelf, klanten en samenwerkingspartners die langskomen.
“Ik wilde eigenlijk graag zo'n oud achterafkantoor met een houtkachel en blootliggende balken vinden. Maar ineens deed zich de mogelijkheid voor om een woonbootplek in Aalborg te krijgen, wat anders moeilijk is. Ik kwam in contact met twee architecten die deze Coronet-schepen verzamelen. Dus ging ik twee jaar geleden naar een oude schuur in Tversted, en daar stond een woonboot die echt opgeknapt moest worden. Ik vond wat video's ervan. Het is Deens gebouwd uit 1970, en er werden er maar 30 van gemaakt, omdat mensen het ongelooflijk lelijk vonden. Vandaag de dag zijn er nog maar vijf over in de wereld, en de boot nadert cultstatus,” zegt Jacob Lange.
Sindsdien heeft hij met goede hulp van architecten en vakmensen de boot volledig verbouwd. Vandaag de dag is het zijn kantoor en werkplek. Hij kan binnen in het schip zitten en de golven en de wind voelen. Hij kan ook op een van de terrassen gaan zitten en van de zon genieten als die schijnt.
Voel na
Jacob Lange is nog steeds aan het leren om zelfstandig te zijn op een manier die goed voor hem is. Als hij terug in de tijd kon springen en zijn jongere ik een goed advies kon geven, zou het zijn om na te voelen. Het klinkt alsof hij uit bittere ervaring spreekt als hij zegt.
“Als je hard genoeg werkt, blijf je te lang in iets dat niet helemaal goed voelt. En jullie kennen vast ook dat beeld van een kikker die in een pan met koud water woont. Als je het water verwarmt, blijft de kikker in het water totdat het bijna kookt, en dan springt hij eruit. Maar als je een kikker van buitenaf in bijna kokend water zou stoppen, zou hij er meteen uitspringen. Ik denk dat veel van degenen die uiteindelijk gestrest raken, kikkers zijn die te lang in het warme water blijven. Het is enorm ongezond - zowel werkgerelateerd als privé. Het kan dus iets zijn om je buikgevoel te laten leiden, hoewel ik nog steeds aan het leren ben hoe je dat doet,” zegt hij.
Jacob Lange heeft de afgelopen drie jaar veel dingen in zijn leven veranderd. Maar niet alles is veranderd. Hij wil graag mediteren. Hij heeft ook de app die hem er elke ochtend aan herinnert. Hij luistert er alleen niet naar. In plaats daarvan kan hij nu over het water uitkijken terwijl hij werkt. Hij kan nadenken over de invalshoek van een persbericht terwijl hij een wandeling maakt op de kade. Hij kan een communicatiestrategie overwegen terwijl hij een tochtje maakt in de kajak die hij voor zijn 50e verjaardag kreeg. Jacob Lange zegt zelf dat hij nog niet op zijn bestemming is - maar hij is goed op weg naar een gezond werkleven als zelfstandige.
Jacob Lange in The Founder
MAN IN THE SHIRT “De eer komt toe aan de man die daadwerkelijk in de arena staat, wiens gezicht wordt ontsierd door stof en zweet en bloed” - citaat Theodore Roosevelt in Parijs, 1910. In de portretserie “Man in the Shirt” ontmoet BARONS zakenmensen die gemeen hebben dat ze zichzelf in het spel hebben gezet en op het spel hebben gezet. Waar vinden ze moed? Wat is het belangrijkste dat ze onderweg hebben geleerd? En wat kunnen wij anderen van hen leren?
