Op het weeshuis noemden ze Jacob Risgaard een paardenbloemkind. Een kind dat overal kan groeien. Ongeacht hoe slecht de omstandigheden zijn en hoeveel tegenstand het ontmoet.
Het is gebleken dat dit waar is.
Van buitenaf gezien is het verhaal van de 42-jarige serieondernemer en investeerder ongelooflijk.
Jacob Risgaard is tegenwoordig medeoprichter van een reeks succesvolle bedrijven binnen onder andere software, robots, logistiek en niet in de laatste plaats internethandel. Centraal staat het miljoenenbedrijf Coolshop, dat Jacob Risgaard in 2004 mede oprichtte als een klein groothandelsbedrijf en sindsdien heeft helpen uitgroeien tot het Scandinavische antwoord op amazon.com.
Het weeshuis is ingeruild voor een grote villa aan het strand bij Frederikshavn met zijn vriendin en twee kinderen. En alsof dat nog niet genoeg is, verschijnt hij tegenwoordig op landelijke tv als nieuwe "leeuw" in "Løvens Hule". Jacob Risgaard is een rolmodel geworden.
Als we de tijd 30 jaar terugdraaien, zou niemand dat hebben kunnen voorspellen.
Onstuimig
30 jaar eerder is Jacob Risgaard door zijn alleenstaande moeder het huis uitgezet. Ze kan haar zoon, die een grensverleggende deugniet is, niet in toom houden.
Op het weeshuis in Sæby wordt hij een paar jaar later ook weggestuurd. Hij heeft hennepplanten in de vensterbank gekweekt en was een slechte invloed op de andere kinderen.
Op 15-jarige leeftijd woont hij alleen in een appartement van 10 vierkante meter. Een keer per week levert hij valse bonnen in bij het gemeentehuis om zakgeld te krijgen voor zijn bierinkopen. Hij maakt zijn school niet af voordat hij in de 8e klas wordt weggestuurd.
Misschien als enige in het land bekleedt hij de functie van voorzitter van de leerlingenraad terwijl hij wordt weggestuurd. Er zijn dus vroege tekenen dat Jacob Risgaard iets wil bereiken. Het is alleen niet aan anderen om hem te vertellen wat. Zoals hij zelf zegt:
"Ik ben waarschijnlijk het minst autoriteitsgetrouwe mens ooit, omdat ik nooit een autoriteit heb gehad."
Een paar jaar later doet hij zijn eerste zaken. Hij importeert dvd-films uit de VS. Het gaat goed tot die woensdag in het jaar 2000, wanneer hij wordt opgeroepen voor een gesprek bij de bank. De bank wil een persoonlijke borgstelling voor zijn krediet. De dag erna gaat hij, 23 jaar oud, failliet met zijn bedrijf. Hij staat met een schuld van 1 miljoen kronen en geen opleiding.
Ik-kan-niet-dood
De grote vragen die opkomen in het verhaal van Jacob Risgaard zijn: Hoe kan het dat een man die zoveel tegenslagen heeft geleden, allang niet heeft opgegeven? Waar komt zijn zelfvertrouwen vandaan?
"Ik geloof op veel manieren dat hoe meer een verknipte jeugd je hebt gehad, hoe sterker je staat. Ik ontwikkelde vroeg een 'ik-kan-niet-dood-gen'. En ik heb geen opleiding, dus ik heb nooit geleerd wat niet mogelijk is," legt hij zelf uit.
"Het is zoals met poker: Het is geweldig om de juiste kaarten in handen te krijgen, maar het gaat erom hoe goed je je kaarten speelt. Ik ben verre van de slimste. Ik zeg altijd: Ik ben niet zo goed in rekenen, maar ik ben goed in het uitrekenen."
Toen hij Malcom Gladwells bestseller "Outliers" las, kwam het tot hem als een openbaring: Dat het een kracht is om een achtergrond zoals de zijne te hebben. Het boek beschrijft hoe een groot deel van de mensen die een bijna-doodervaring of een moeilijke jeugd hebben gehad, dit vervolgens kunnen omzetten in een grote kracht, omdat het hun levensperspectief verandert.
"Veel mensen gaan het leven in alsof het leven hen iets verschuldigd is. Dat het leven hen verschuldigd is dat het leuk is, en dat het oneerlijk is als dat niet zo is. Als het uitgangspunt nu het tegenovergestelde is, gebeurt er dat je wakker wordt en kippenvel krijgt van hoe prachtig het weer is en hoe spannend de dag zal zijn. Je wordt dankbaar."
Onbevreesd
Als ADHD een ding was geweest toen Jacob Risgaard op school zat, was hij waarschijnlijk gediagnosticeerd. Hij heeft een onuitputtelijke energie. In het hoofdkantoor van Coolshop in Nørresundby staat met grote letters bij de ingang "WILDER". Het is het mantra van het bedrijf.
Jacob Risgaard heeft geen natuurlijke rem. Noch wanneer hij werkt, noch wanneer hij in zijn vrije tijd een van zijn snelle auto's op een racebaan neemt.
"Ik ben nergens bang voor. Ik heb geen grenzen. Wanneer ik race, ben ik de eerste die van de baan gaat, want ik moet zien waar de grens is. Op een gegeven moment kan het misgaan voor mij, daarom moet ik oppassen met wat ik onderneem."
Er was een tijd dat Jacob Risgaard zichzelf zo ver had gedreven dat hij het risico liep niet terug te komen. Drie dagen lang had hij onafgebroken gewerkt, met slechts drie uur slaap in totaal. Zijn lichaam stond op het punt het helemaal op te geven.
"Ik heb zoveel gewerkt dat ik er bijna aan doodging."
Die ervaring heeft Jacob Risgaard ertoe gebracht om zijn werkbelasting te verminderen. Hij draagt tegenwoordig naar eigen zeggen een "afschuwelijk" Apple smartwatch dat hem eraan herinnert om gedurende de dag kleine pauzes van 3-4 minuten te nemen.
"Al is het maar om mezelf op te sluiten op een toilet. Het gaat erom te proberen mijn hersenen uit te schakelen, want soms gaan ze helemaal in overdrive. Soms branden mijn wangen helemaal omdat het te snel gaat."
"Tijdens de opnames van Løvens Hule moest ik uiteindelijk naar een dokter gaan en om slaappillen vragen. Wanneer ik 's avonds terugkwam na een hele dag opnames, draaide alles gewoon door. Ik kan de stroom niet meer uitschakelen."
Alleen goed samen met anderen
Jacob Risgaard heeft ingezien dat hij zijn wildheid niet kan beteugelen. Omdat Jacob Risgaard bijna manisch kan zijn, is hij afhankelijk van het samen zijn met een of meer partners die die onbalans kunnen compenseren.
"Ik ben alleen goed in een bedrijf als ik samen met anderen ben. Ik moet geen CEO zijn. Alleen al de gedachte aan functioneringsgesprekken doet mijn haren overeind staan."
"Ik ben goed in het vooruitbrengen van iets, en ik ben heel goed in het aanvoelen wat mensen willen. Mijn grootste kracht is waarschijnlijk empathie."
De clown als rolmodel
Jacob Risgaard heeft ook een andere kracht: Hij is niet bang om te falen en voor gek te staan. Die angst werd al vroeg in zijn leven weggenomen door de man van zijn tante, voormalig voetballer Max Rasmussen, die zijn huis vol heeft hangen met foto's van clowns.
"En de clown is eigenlijk een heel goed beeld. Een clown is niet bang om zich midden in de arena te plaatsen en zichzelf voor gek te zetten om anderen blij te maken. Hij is niet bang om te experimenteren en te proberen een paar ballen in de lucht te gooien. Het kan zijn dat ze allemaal op de grond vallen en mensen lachen. Maar op een gegeven moment zal hij wel goed worden in jongleren. Dat heb ik meegenomen - mezelf niet te serieus nemen en durven ver te gaan om anderen blij te maken. De clown is mijn superheld."
Jacob Risgaard in The Consultant
